Uw medicijnen kennen is belangrijk!

Om extra veiligheid te garanderen tijdens uw zorgverlening, is het belangrijk dat het medisch en verzorgend personeel precies weet welke medicijnen u gebruikelijk gebruikt. Het doel is om medicatiefouten zoals interacties, overdosering of weglating bij het aanpassen van uw behandeling te voorkomen.
Als patiënt, en met de hulp van de zorgverleners, heeft u een actieve rol te spelen bij het goed beheer van uw medicijnen.

Wanneer u naar het ziekenhuis gaat, zorg er dan voor dat u een volledige en nauwkeurige lijst meeneemt van de medicijnen die u gebruikt (of het nu gaat om voorgeschreven medicijnen of medicijnen zonder recept, inclusief vitaminen, kruiden en voedingssupplementen). Deze lijst moet de exacte naam van elk medicijn bevatten, de dosering, het tijdstip en de frequentie van inname, evenals de toedieningsweg. Het is belangrijk om deze lijst door te geven aan de arts die u in het ziekenhuis behandelt, aangezien deze uw behandeling mogelijk moet aanpassen. Zorg er ook voor dat u de lijst regelmatig bijwerkt (stopzetten, wijzigen of starten van een medicijn) zodat deze te allen tijde overeenkomt met uw actuele situatie. Heeft u een allergie of medicijnintolerantie? Meld dit dan zeker!

Download de informatieve brochure: "Neem de controle over uw gezondheid: ken uw medicijnen"

2. Een aangepaste behandeling

In het ziekenhuis kunnen de medicijnen verschillen van degene die u gewoon bent te nemen. Enerzijds omdat de behandeling tijdens een ziekenhuisopname wordt aangepast aan de aandoening, en anderzijds omdat het kan dat het medicijn een andere naam draagt dan degene die u gewend bent, zelfs al blijft het werkzame bestanddeel identiek. In bepaalde gevallen, en afhankelijk van uw gezondheidstoestand, kan het nodig zijn dat u een nieuw medicijn inneemt of een lopende behandeling stopzet. Dit kan voor langere tijd of tijdelijk zijn (bijvoorbeeld voor een ziekenhuisopname of een medisch-technisch onderzoek).

3. In geval van ziekenhuisopname

Tijdens een ziekenhuisopname worden al uw medicijnen door het ziekenhuis verstrekt. Zorg ervoor dat u geen eigen medicijnen inneemt zonder toestemming van een zorgverlener, om zo een dubbele inname of het risico op overdosering te vermijden. Het is essentieel dat de arts op de hoogte is van alle medicijnen die u gebruikt en nagaat of er geen interacties tussen bestaan.

4. Terug naar huis

Zorg er na een ziekenhuisopname voor dat u een lijst meeneemt met de medicijnen die u thuis moet blijven gebruiken. Afhankelijk van uw gezondheidstoestand kan het zijn dat de behandeling verschilt van degene die u tot dan toe nam.

5. Medicijnen: praat erover!

Aarzel in het ziekenhuis niet om uw arts of het zorgteam aan te spreken; zij kunnen u advies en uitleg geven over uw medicijnen. U kunt hierover ook praten met uw huisarts.

Medicatie-afstemming: wat houdt dat in?

Het gaat hier om informatieoverdracht over medicijnen. Concreet komt het erop neer te verzekeren dat er een continuïteit is in de geneesmiddelenbehandeling gedurende het gehele zorgtraject van de patiënt. Medicatie-afstemming helpt dus om medicatiefouten te voorkomen of te corrigeren, door te zorgen voor de overdracht van volledige en juiste informatie tussen zorgverleners.
Afstemming verloopt via drie belangrijke momenten:

1. Vóór zijn opname in het ziekenhuis zorgt de patiënt ervoor dat hij beschikt over een volledige en juiste lijst van de medicijnen die hij inneemt. Met deze informatie weten de zorgverleners welke medicijnen de patiënt thuis gebruikt.
2. Deze lijst wordt vergeleken met de medicijnen die tijdens zijn ziekenhuisopname worden voorgeschreven.
3. Eventuele verschillen worden opgespoord en gecorrigeerd bij de opname, tijdens een eventuele overplaatsing en bij het verlaten van het ziekenhuis.

Veiligheid in het hart van de zorg

Om de veiligheid van de geboden zorg continu te versterken, hebben de Cliniques universitaires Saint-Luc een bewustmakingscampagne over medicijnen gevoerd onder het personeel. Doel: de aandacht vestigen op de waakzaamheid die in elke fase vereist is, van het voorschrijven tot de toediening van elk medicijn. Dit bestaat bijvoorbeeld uit:
- het (her)kennen van hoogrisicomedicijnen, die onder bijzonder strikte omstandigheden moeten worden toegediend;
- het identificeren van "look-alike sound-alike" (LASA)-medicijnen, oftewel geneesmiddelen die visueel op elkaar lijken of sterk op elkaar lijkende namen hebben;
- het verbieden van het gebruik van afkortingen bij het opschrijven van de naam van een medicijn;
- het beveiligen van de verschillende locaties waar medicijnen worden opgeslagen.